Rozbicie dzielnicowe (XII - XIV w.)

Tekst i ilustracje:
Przemysław Czapliński

Kontakt:

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Zakon Krzyżacki

Ziemie Prusów usiłowali podbić, lub uzależnić od siebie kolejni książęta dzielnicowi, wyprawy na te tereny nie odniosły jednak dużych sukcesów. Prusowie w odwecie atakowali za to terytoria naszego kraju, rabowali skarby z kościołów i uprowadzali ludzi w niewolę po czym wycofywali się do puszczy. Ataki pogan nasiliły się, kiedy Pruskie plemiona zaczęły się jednoczyć. Podzielone na księstwa ziemie Polski nie były w stanie skutecznie bronić się przeciw temu zagrożeniu. Najeźdźcy przełamali stworzone przeciw nim zapory. Sytuacji zaradził w końcu książę Konrad Mazowiecki, sprowadzając na tereny naszego kraju powstały na Bliskim Wschodzie niemiecki Zakon Krzyżacki. Zakon Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie, powstał w 1191 roku, w czasie trzeciej, krwawej krucjaty do Ziemi Świętej.

Jerozolima, święte miasto Muzułmanów, Chrześcijan i Żydów (Źródło ilustracji: Wikimedia)


Mnisi mieli opiekować się niemieckimi rycerzami przebywającymi na tych ziemiach (powstałe wcześniej zakony Templariuszy z Francji i Joannitów z Włoch, choć miały opiekować się wszystkimi pielgrzymami, dbały jednak przede wszystkim o swoich krajan). Po pewnym czasie Krzyżacy zaczęli sobie zdawać sprawę, że ich przyszłość w Ziemi Świętej jest bardzo niepewna.  Państewko Chrześcijańskie mogło w każdej chwili upaść pod naporem potężnych sił Muzułmanów. Krzyżacy intensywnie poszukiwali terenów gdzie mogli by znaleźć pewniejsze siedziby.