Mitologia Słowian

Tekst i ilustracje:
Przemysław Czapliński

Kontakt:

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Demony i duchy domowe

Oprócz wielkich bogów Słowianie wierzyli także w istnienie pomniejszych istot demonicznych. Istoty te są nam dosyć dobrze znane dzięki wnikliwej pracy dziewiętnastowiecznych badaczy, zbierających na wsiach stare, zanikające już opowieści. Słowiańskie istoty demoniczne podzielić można na kilka grup. Pierwsza z nich – demony domowe, obejmuje różnego rodzaju duchy mieszkające przy gospodarstwie, skrzaty, karły, duchy przodków pod postacią kotów, długich węży czy maleńkich ludzików.  Znane jest także wyobrażenie duchów ogniska domowego pod postacią niedużych latających ogników. Wielu Słowian wierzyło, że zakopana pod progiem czaszka konia, czy innego zwierzęcia uchroni domostwo przed pożarami i wszelkimi złymi mocami. Domu chronić miał zapewne duch zwierzęcia mieszkający w jego czaszce. Domowe skrzaty chroniły domostwo przed zagrożeniami z zewnątrz, znane są jednak także opowieści mówiące o tym, jak „domowiki” potrafiły się zemścić jeżeli gospodarz jakoś się im naraził. Nieraz spaliły cały jego dom i dobytek doprowadzając człowieka do ruiny. Przeważnie jednak duchy opiekuńcze dbały o gospodarstwo i jego mieszkańców. Wdzięczni gospodarze zostawiali im zawsze resztki jedzenia, czy miskę mleka na progu. Jeżeli rodzina przenosiła się w inne miejsce starała się zabrać ze sobą także duchy opiekuńcze.

chata małopolska