Jagiellonowie (XIV-XVI w.)

Tekst i ilustracje:
Przemysław Czapliński

Kontakt:

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Spór Polsko-Krzyżacki

Stare Królestwo Polskie, jeszcze od czasów Władysława Łokietka znajdowało się w konflikcie z Państwem Krzyżackim. Zakonnicy zagarnęli wówczas polskie Pomorze Gdańskie. Liczne spory toczone przed sądami papieskimi przyznały rację królom Polski, Państwo Zakonne nie zamierzało jednak rezygnować z bogatego terytorium. Krzyżacy budowali swoje święte państwo wokół wybrzeży Bałtyku. Pomorze Gdańskie dawało im bezpośrednie połączenie z terytoriami Niemiec. Unia Polsko-Litewska i chrzest Litwy pod koniec XIV wieku doprowadziły do radykalnej zmiany sytuacji w regionie. Dalsze walki i krucjaty na wschodzie traciły sens. Krzyżacy mówili jednak, że Litwa tak naprawdę fałszywie przyjęła tą religię. Twierdzili, że dalej jest w tym kraju wielu pogan.

Symbol jednego z bogów Bałtów na szczycie dachu (Źródło ilustracji: Wikimedia)

Z pewnością rzeczywiście wielu możnych Litwinów nie chciało na początku przyjmować nowej religii. Polscy uczeni księża wywiedli jednak nowe, niezwykle rewolucyjne jak na XV wiek teorie. Polski Kościół stanął na stanowisku, że nawet pogańskie ludy mają prawo do posiadania swoich państw. Według poglądów tych teologów także kraje chrześcijańskie mogą prosić o pomoc niewiernych jeśli ci walczą w słusznej sprawie. Te wymuszone także przez sytuację kraju twierdzenia, stanowią zapowiedź przyszłej tolerancji religijnej w Państwie Polsko-Litewskim.