Jagiellonowie (XIV-XVI w.)

Tekst i ilustracje:
Przemysław Czapliński

Kontakt:

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Bitwa pod Grunwaldem

Obie strony dążyły do konfliktu. Do spotkania armii doszło w lipcu 1410 roku pod Grunwaldem. Na polu bitwy z jednej strony stanęły wojska z Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego, (obecnie Litwy,  Białorusi, Ukrainy i części Rosji) wspierane także przez niewielki oddział tatarski (dowodzony przez syna Tochtamysza). Z drugiej zaś strony rycerze z całych Prus, Niemiec i Europy Zachodniej. Główne siły stanowili jednak z jednej strony rycerze Polscy, a z drugiej wojska Niemiecko-Pruskie. Według kronikarza Jana Długosza tuż przed bitwą Wielki mistrz krzyżacki Urlich von Jungingen płakał z napięcia i żalu nad przelewem chrześcijańskiej krwi. To starcie miało rozstrzygnąć przyszłe losy tej części Europy. W wyniku morderczej bitwy która nastąpiła wkrótce potem siły Państwa Zakonu Krzyżackiego zostały złamane. W walce zginął Wielki Mistrz Krzyżacki Urlich von Jungingen. Bitwa pod Grunwaldem to najsłynniejsze zwycięstwo w dziejach Polskiej historii

Bitwa pod Grunwaldem (Źródło ilustracji: Wikimedia)

 

Zwycięstwo to zapoczątkowało rozwój potęgi Polski, rządzonej wspólnie z Litwą przez dynastię Jagiellonów.

Po bitwie w rękach Polaków znalazło się wielu jeńców. Zwycięski król Władysław Jagiełło miał ponoć wydać ucztę, w czasie której usługiwali mu najznamienitsi jeńcy krzyżaccy. Jeden z nich- komtur brandenburgii, Markward von Salzbach zaczął podobno ubliżać Wielkiemu Księciu Witoldowi nazywając jego matkę k***ą i starą brudną wiedźmą, rodzicielka księcia Litwy była bowiem pogańską kapłanką ognia. Wściekły Witold kazał zabić jeńca. Wielki Książę mógł mieć jednak również inne powody żeby zgładzić komtura Brandenburgii. Witold nie chciał aby na jaw wyszły jego wcześniejsze kontakty z Krzyżakami i plany usamodzielnienia Litwy w których zabity grał ważną rolę.