Jagiellonowie (XIV-XVI w.)

Tekst i ilustracje:
Przemysław Czapliński

Kontakt:

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Wojna trzynastoletnia

Kolejnym królem Polski został brat Władysława Warneńczyka, Kazimierz Jagiellończyk.  Za jego czasów doszło do kolejnej rozprawy z Zakonem Krzyżackim. Państwo to, choć zostało pokonane pod Grunwaldem, to nadal posiadało Pomorze Gdańskie. Od czasów wielkiej wojny panował w nim kryzys. Wiele większych miast, między innymi Gdańsk zawiązało tak zwany Związek Pruski, mieszczanie pragnęli większych swobód i przyłączenia Pomorza do bogatej Polski. Przedstawiciele Związku Pruskiego poprosili króla Polski o pomoc, Kazimierz zgodził się jej udzielić, ogłosił włączenie ziem Zakonu Krzyżackiego do swojego królestwa. Wybuchła wojna. Konflikt trwał długie trzynaście lat i toczył się ze zmiennym szczęściem. Państwo Krzyżackie bowiem, pomimo kryzysu nadal było poważnym, trudnym przeciwnikiem. Popierał je papież i cesarz niemiecki – formalni zwierzchnicy Zakonu Szpitalników. Z zachodu szerokim strumieniem napływała pomoc. Dużym zwycięstwem była wygrana bitwa morska na Zalewie Wiślanym. Flota najemnych piratów, na służbie Gdańska i Elbląga pokonała liczniejszą i potężniejszą flotę Krzyżacką.

Wrak średniowiecznego statku (Źródło ilustracji: Wikimedia)

Państwo Szpitalników odcięte zostało od dostaw z Zachodu. Wkrótce potem Polska ostatecznie pokonała Zakon i odzyskała Pomorze Gdańskie. Reszta ziem została zmuszona do złożenia hołdu Polsce. Później dochodziło jeszcze do niewielkich konfliktów z Krzyżakami. Ostatecznie jednak, po kilkudziesięciu kolejnych latach, w 1525 roku Albrecht Hohenzollern złożył znów hołd Polsce i przekształcił Państwo Zakonu Krzyżackiego w świeckie Prusy. Było to już jednak za panowania króla Zygmunta Starego – syna Kazimierza Jagiellończyka.