Jagiellonowie (XIV-XVI w.)

Tekst i ilustracje:
Przemysław Czapliński

Kontakt:

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Podział Europy w XVI –XVIII wieku

W XVI wieku powoli zaczął się ustalać gospodarczy podział Europy na wschodnią i zachodnią część. Umowną granicą tego podziału była rzeka Łaba w Niemczech. Europa Zachodnia , dzięki stałemu napływowi bogactw z coraz większych kolonii zamorskich bogaciła się. Małe i duże państwa budowały zamorskie Imperia. W Niderlandach i Anglii rozkwitły wkrótce nowe centra ekonomiczne . Europa Zachodnia była też stosunkowo bezpieczna, kraje tu położone nie graniczyły z żadnymi silnymi imperiami.

Europa Środkowa i Wschodnia, gdzie wciąż była stosunkowo niska gęstość zaludnienia i dużo żyznych ziem, stała się producentem zboża. W wyniku popytu na żywność w Europie Zachodniej,  w Polsce i  okolicznych krajach utrzymywał się dawny system feudalny. Zmniejszyły się prawa chłopów. Dzięki różnym ustawom i przywilejom szlacheckim często całkowicie podlegali oni teraz swoim panom. Chłopi byli zmuszani  do odrabiania pańszczyzny- darmowej pracy na polu szlachcica i wielu powinności na jego rzecz.

(Źródło ilustracji: Wikimedia)

W XVI wieku te powinności nie były jeszcze aż tak duże, zwiększyły się w kolejnych stuleciach, gdy na skutek licznych wojen wzrastał kryzys w państwie .

W kolejnych XVII i XVIII stuleciach  kraje Europy Środkowej musiały bowiem zmagać się z atakami potężnych sąsiadów . Od południa  nieustanne walki toczono z potężnym Imperium Osmańskim. Na wschodzie z kolei rosła w siłę potężna Moskwa (która budowała swoją potęgę kolonizując osłabione, tatarskie terytoria w Azji). Kraje Europy Środkowej pozbawione były tych  przychodów z dalekich kolonii. Dodatkowo XVII wiek to okres tak zwanej „małej epoki lodowcowej”. Oziębienie klimatu dotknęło szczególnie wschodnią i północną część kontynentu. Głodujący Szwedzi ruszyli na południe co doprowadziło do wyniszczających wojen z Rzeczpospolitą Obojga Narodów.